Inhaled ciclesonide versus inhaled budesonide or inhaled beclomethasone or inhaled fluticasone for chronic asthma in adults: a systematic review.

ACHTERGROND: Ciclesonide is een nieuwe inhalatie-corticosteroïden een vergunning voor de profylactische behandeling van persisterend astma bij volwassenen. Op dit moment beclometasondipropionaat, budesonide en fluticasonpropionaat zijn de meest voorgeschreven inhalatiecorticosteroïden voor de behandeling van astma, maar er is geen systematische review het vergelijken van de effectiviteit en veiligheid ciclesonide op deze middelen. We hebben daarom gericht op het systematisch beoordelen gepubliceerde gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken van de effectiviteit en veiligheid van ciclesonide in vergelijking met alternatieve inhalatiecorticosteroïden bij mensen met astma. Methode: We literatuuronderzoek uitgevoerd op MEDLINE, EMBASE, PubMed, de Cochrane Library en de verschillende Internet-bewijs bronnen voor randomized controlled trials of systematische reviews vergeleken ciclesonide om beclometason of budesonide of fluticason bij volwassen mensen met persisterend astma. De gegevens werden geëxtraheerd door een recensent. RESULTATEN: Vijf studies voldeden aan de inclusiecriteria. Methodologische kwaliteit was variabel. Er waren geen studies ter vergelijking van ciclesonide om beclometason. Er was geen significant verschil tussen ciclesonide en budesonide of fluticason op de volgende resultaten: longfunctie, symptomen, kwaliteit van leven, de luchtwegen voor een provoceren agent of inflammatoire markers. De proeven zeer klein, waardoor de mogelijkheid van een type II fout. Een proef heeft aangetoond dat de gecombineerde afzetting van ciclesonide (en de actieve stof) in de orofarynx was 47% van die van budesonide terwijl een ander onderzoek is gebleken dat de gecombineerde afzetting van ciclesonide (en de actieve stof) in de orofarynx was 53% van die van fluticason. Een studie wees minder onderdrukking van cortisol in de urine op te vangen 's nachts na ciclesonide in vergelijking met fluticason (geometrisch gemiddelde voudig verschil = 1,5, P <0,05), maar geen significant verschil in plasma cortisol reactie. Conclusie: Er is zeer weinig bewijs vergelijken CIC naar andere ICS, beperkt tot zeer kleine, fase II studies van laag vermogen. Daar blijkt CIC heeft een vergelijkbare effectiviteit en werkzaamheid tot FP en BUD (hoewel gelijkwaardigheid niet zeker) en de bevindingen met betrekking tot orale depositie en HPA onderdrukking zijn niet doorslaggevend. Er is geen direct vergelijkend bewijs dat CIC minder bijwerkingen veroorzaakt, omdat geen van de studies patiënt op basis van resultaten.