Cervical artery dissection--clinical features, risk factors, therapy and outcome in 126 patients.

De zeer variabel klinisch beloop van cervicale arteria dissecties nog steeds vormt een grote uitdaging voor de behandelend arts. Deze studie werd uitgevoerd (1) van de verschillen in klinische en angiografische presentatie van patiënten met halsslagader en wervelslagader secties (CAD, VAD) beschrijven, (2) aan de omstandigheden die zijn gerelateerd aan bilaterale arteriële secties definiëren, en (3) vast te stellen factoren die een slechte uitkomst te voorspellen. Met terugwerkende kracht en door het gestandaardiseerd interview, bestudeerden we met 126 patiënten met cervicale slagader dissecties. Voorafgaand aan trauma's, vasculaire risicofactoren, de presentatie van lokale en ischemische symptomen en patiënt-resultaat werden geëvalueerd. Patiënten met een CAD gepresenteerd vaker met het syndroom van een gedeeltelijke Horner en had een hogere prevalentie van fibromusculaire dysplasie dan patiënten met VAD. Patiënten met VAD klaagden vaker van nekpijn, vaker melding gemaakt van een voorafgaande chiropractische manipulatie en had een hogere incidentie van bilaterale dissecties dan patiënten met CAD. Bilaterale VAD was significant gerelateerd aan een voorafgaande chiropractische manipulatie. Multivariate analyse liet zien dat de variabelen een beroerte en arteriële occlusie waren de enige onafhankelijke factoren geassocieerd met een slechte uitkomst. Deze studie benadrukt de potentiële gevaren van chiropractische manipulatie van de cervicale wervelkolom. Waarschijnlijk als gevolg van het systematische gebruik van krachtige hals-rotatie aan beide zijden, werd deze behandeling significant geassocieerd met bilaterale VAD. Patiënten met een dissectie-gerelateerde cervicale arteria hadden een significant verhoogd risico op het lijden van een invaliderende beroerte.