Validation therapy for dementia

ACHTERGROND: Validatie therapie werd ontwikkeld door Naomi Feil tussen 1963 en 1980 voor ouderen met cognitieve stoornissen. In eerste instantie heeft dit niet omvatten die met biologisch-gebaseerde dementie, maar de aanpak is vervolgens toegepast in het werken met mensen met een dementie diagnose. Eigen aanpak Feil's classificeert personen met cognitieve stoornissen als het hebben van een van de vier stadia in een continuüm van dementie: deze fasen zijn Mal oriëntatie, Time Verwarring, RSI en vegetatie. De therapie is gebaseerd op het algemene beginsel van de validatie, de aanvaarding van de realiteit en de persoonlijke waarheid van een andere ervaring, en bevat een aantal specifieke technieken. Validatie therapie heeft aangetrokken een groot deel van de kritiek van onderzoekers die betwisten het bewijs voor een aantal van de overtuigingen en waarden van validatie therapie, en de geschiktheid van de technieken. Feil echter pleit sterk voor de effectiviteit van therapie validatie. DOELSTELLINGEN: Om de effectiviteit van validatie therapie voor mensen gediagnosticeerd met dementie van welke aard, of cognitieve stoornissen te evalueren Zoekmethoden: De proeven werden geïdentificeerd uit de Specialized Register van de Cochrane Dementie en Cognitieve Improvement Group (CDCIG) op 5 augustus 2005 het gebruik van de termen validatie therapie, VTD en belevingsgerichte zorg. De Specialized Register op dat moment bevatte records uit de volgende databases: MEDLINE, EMBASE, CINAHL, PSYCLIT, en Sigle plus vele lopende processen databases. SELECTIECRITERIA: Alle gerandomiseerde gecontroleerde studies (RCT's) onderzoeken validatie therapie als een interventie voor dementie werden beschouwd voor opname in de review. De criteria voor opname bestaat uit een systematische evaluatie van de kwaliteit van de onderzoeksopzet en het risico van bias. Gegevensverzameling en-analyse werden gegevens onafhankelijk geëxtraheerd door beide beoordelaars. Auteurs zijn benaderd voor gegevens die niet in de krant. Psychologische schalen meten cognitie, gedrag, emotionele toestand en de activiteiten van het dagelijks leven werden onderzocht. BELANGRIJKSTE RESULTATEN: Er zijn drie studies geïdentificeerd die voldeden aan de inclusiecriteria (Peoples 1982; Robb 1986; Toseland 1997) het opnemen van gegevens op een totaal van 116 patiënten (42 in de experimentele groepen, en 74 in de controlegroep (gebruikelijke zorg 43 en sociaal contact 21 , 10 in werkelijkheid oriëntatie). Het was niet mogelijk om de gegevens uit de 3 opgenomen studies, omdat de verschillende lengtes van de behandeling of de keuze van verschillende controlebehandelingen, of omdat de uitkomstmaten niet vergelijkbaar waren. Twee belangrijke resultaten werden gevonden: Peoples 1982 - Validatie versus gebruikelijke zorg. Gedrag op 6 weken [MD - 5,97, 95% CI (-9,43 tot -2,51) P = 0,0007, completers analyse] gunsten validatie therapie. Toseland 1997 - Validatie versus sociaal contact. Depressie na 12 maanden (MOSES) [MD -4,01, 95% CI (-7,74 tot - 0,28) P = 0,04, completers analyse] gunsten validatie. Er waren geen statistisch significante verschillen tussen validatie en sociaal contact of tussen validatie en de gebruikelijke therapie. Er waren geen evaluaties van mantelzorgers. AUTEURS 'CONCLUSIES: Er is onvoldoende bewijs uit gerandomiseerde studies om een ​​conclusie over de effectiviteit van validatie therapie voor mensen met dementie of cognitieve stoornissen mogelijk te maken.