Phenelzine and imipramine in mood reactive depressives: Further delineation of the syndrome of atypical depression.

Zestig patiënten die voor onderzoek Diagnostische criteria voor grote, intermitterende of milde depressieve stoornis en had reactieve stemming zonder atypische symptomen werden behandeld met imipramine hydrochloride, fenelzine sulfaat, of een placebo. Deze patiënten genoemd eenvoudige stemming reactieve depressiva, werden tegenover eerder gepubliceerde gegevens van 180 atypische depressieve. Atypische depressieven had de aanwezigheid van ten minste een vegetatieve atypische teken (hypersomnie, hyperfagie, loden gevoel, of afwijzing gevoeligheid), maar anders was niet te onderscheiden van eenvoudige stemming reactieve depressieven. In tegenstelling tot de atypische depressieven voor wie fenelzine effectief was en imipramine was relatief ineffectief, beide geneesmiddelen waren gelijkwaardig goed in eenvoudige stemming reactieve depressieven. Aangezien alle groepen deden slecht wanneer gegeven een placebo en goed wanneer gegeven fenelzine, kan in het oog springende eigenschap van atypische symptomen zijn dat ze slechte respons op imipramine voorspellen. Aangezien het verschil tussen imipramine en placebo is afhankelijk van de diagnostische groep, farmacologische dissectie suggereert dat atypische symptomen bij patiënten met nonautonomous stemming kan afbakenen van een kwalitatief aparte subgroep.