Inhaled magnesium sulfate in the treatment of acute asthma

ACHTERGROND: Astma exacerbaties kunnen frequente en variëren in ernst variëren van relatief mild tot status asthmaticus. Het gebruik van magnesiumsulfaat (MgSO4) is een van de vele behandelingen beschikbaar tijdens acute exacerbaties. Hoewel de werkzaamheid van intraveneuze MgSO4 is aangetoond, is weinig bekend over de rol van geïnhaleerde MgSO4. DOELSTELLINGEN: Om de effectiviteit van geïnhaleerd MgSO4 toegediend in acute astma op pulmonale functies en toelating tarieven vast te stellen. Specifieke doelen: Om de effecten van geïnhaleerd MgSO4 i) kwantificeren naast inhalatie β2-agonist, ii) in vergelijking met inhalatie β2-agonist alleen of iii) naast combinatiebehandeling met inhalatie β2-agonist en ipratropium bromide. Zoekmethoden: Gerandomiseerde gecontroleerde studies werden geïdentificeerd uit de Cochrane Airways Group register van de proeven in september 2012. Deze proeven werden aangevuld met proeven in de referentielijst van gepubliceerde studies, studies gevonden met behulp van uitgebreide elektronische technieken voor het zoeken, evenals een overzicht van de grijze literatuur en conference proceedings. SELECTIECRITERIA: Gerandomiseerde (of pseudo-gerandomiseerde) gecontroleerde studies met volwassenen of kinderen met acuut astma kwamen in aanmerking voor opname in de review. Studies werden als patiënten werden behandeld met verneveld MgSO4 alleen of in combinatie met β2-agonist en / of ipratropium bromide en vergeleken met β2-agonist alleen of inactief controle. Gegevensverzameling en-analyse: Trial selectie, extractie van gegevens en het risico van bias werden onafhankelijk beoordeeld door twee auteurs beoordeling. Inspanningen geleverd om ontbrekende gegevens van auteurs te verzamelen. De resultaten worden gepresenteerd als gestandaardiseerde gemiddelde verschillen (SMD) voor longfunctie en risico's (RR) voor opname in het ziekenhuis, beide worden weergegeven met hun 95% betrouwbaarheidsintervallen (CI). BELANGRIJKSTE RESULTATEN: Zestien studies (21 referenties) van onduidelijke en een hoog risico op bias in aanmerking kwamen en opgenomen 896 patiënten die werden gerandomiseerd (838 patiënten voltooid). Zeven van de 16 geïncludeerde studies betrokken volwassenen uitsluitend, drie meegeleverde volwassenen en pediatrische patiënten, vier studies ingeschreven pediatrische patiënten en in de overige twee studies de leeftijd van de deelnemers was niet vermeld. Het ontwerp, de definities, interventie en de resultaten waren verschillend in alle 16 studies, dit heterogeniteit gemaakt van directe vergelijkingen moeilijk (zie aanvullende tabellen 1-3). Het totale risico op bias bij de geïncludeerde studies werd variabel en dit wordt weerspiegeld in de 'Samenvatting van bevindingen' tafel met de meeste resultaten worden beoordeeld als slechts matig of minder. Geïnhaleerde magnesiumsulfaat naast inademing β2-agonist Er was geen statistisch significante verbetering van de longfunctie bij inademing MgSO4 en β2-agonist werd vergeleken met β2-agonist alleen (SMD 0,23; 95% BI -0,27 tot 0,74; drie studies, n = 188), maar er was aanzienlijk tussen studie heterogeniteit. Er was geen duidelijk voordeel op het vlak van ziekenhuisopnames (RR 0,76 95% CI 0,49, 1,16; vier studies, n = 249), en er waren geen ernstige bijwerkingen gemeld. Geïnhaleerde magnesiumsulfaat versus inhalatie β2-agonist De resultaten van longfunctie in drie studies vergeleken ingeademd MgSO4 versus β2-agonist waren te heterogeen te combineren, maar twee studies gevonden slechtere longfunctie op MgSO4. Er was geen significant verschil in termen van ziekenhuisopnames in een kleine studie bij MgSO4 werd vergeleken met β2-agonist (RR 0,53 95% CI 0,05, 5,31, een studie, n = 33), en er waren geen ernstige bijwerkingen gemeld. Geïnhaleerde magnesiumsulfaat naast inhalatie β2-agonist en ipratropium Een verdere vergelijking is opgenomen in de 2012 update van dit overzicht van MgSO4 gegeven als aanvulling op geïnhaleerde ipratropium en β2-agonisten (zoals aanbevolen door de GINA richtlijnen). Er is echter nog onvoldoende gegevens voor dit resultaat te komen tot eventuele definitieve conclusies, maar beide kleine studies bij volwassenen met ernstige astma-exacerbatie gevonden verbetering van de longfunctie, met extra inhalatie MgSO4. Auteurs CONCLUSIES: Er is momenteel geen goed bewijs dat geïnhaleerde MgSO4 kan worden gebruikt als vervanging voor inhalatie β2-agonisten. Bij gebruik naast inhalatie β2-agonisten (met of zonder inhalatie ipratropium) is er momenteel geen algemeen duidelijk bewijs van verbeterde longfunctie of minder ziekenhuisopnames. Echter, de individuele studieresultaten van drie studies suggereren mogelijk een verbeterde longfunctie bij mensen met ernstige astma-exacerbaties (FEV1 minder dan 50% van voorspeld). Heterogeniteit onder studies opgenomen in deze beoordeling verzet zich tegen een meer definitieve conclusie. Verdere studies gericht moeten zijn op inhalatie MgSO4 naast de huidige richtlijn behandeling voor acute astma (geïnhaleerd β2-agonist en ipratropiumbromide). Omdat de gegevens blijkt dat de meest effectieve rol van de vernevelde MgSO4 kan bij mensen met ernstige acute functies en dit is waar toekomstig onderzoek moet worden gericht. Een set van fundamentele factoren moet worden overeengekomen, zowel in volwassen en pediatrische studies om betere study vergelijking in de toekomst.