Histologic alterations in endometrial hyperplasia and well-differentiated carcinoma treated with progestins.

De behandeling van complex atypische hyperplasie (CAH) en goed gedifferentieerd carcinoom endometrioid (WDC) by progestageen therapie is aangetoond dat een veilig alternatief voor hysterectomie zijn. Een accurate evaluatie van regressieve veranderingen veroorzaakt door de progestagenen is cruciaal voor een succesvolle behandeling. Er zijn echter weinig studies waarin de histopathologische veranderingen geassocieerd met progestine therapie. Een totaal van 44 patiënten met CAH of WDC, behandeld met orale progestinen of progesteron of levonorgestrel-spiraaltje, gevolgd door endometriumbiopsie en / of curettage op 3 tot 6 maanden gedurende maximaal 25 maanden. De voorbehandeling en nabehandeling endometrium monsters werden geëvalueerd respons op de behandeling en de histologische kenmerken van klier-to-stroma ratio, architecturale afwijkingen [back-to-back klieren en confluentie (getralied en / of papillaire patronen)], glandulaire cellulariteit, mitotische activiteit, cytologische atypie en cytoplasmatische veranderingen. Histologische veranderingen gezien in progestin behandeld endometria opgenomen een verminderde klier-to-stroma ratio, verminderde glandulaire cellulariteit, verminderde mitotische activiteit, verlies van cytologische atypie en verschillende cytoplasmatische veranderingen, waaronder mucineuze, secretorische, squameuze en eosinofiele metaplasie afwezig. Veranderingen in de architectuur de neiging om later op te lossen in de loop van de behandeling. Sommige architectonische afwijkingen, met name getralied en papillaire patronen werden geïnduceerd door progestagenen nabootsen progressie. Twaalf (67%) van 18 vrouwen met CAH was sprake van complete resolutie, 2 (11%) teruggerekend naar complexe hyperplasie zonder atypie, en 4 (22%) aangetoond hardnekkige ziekte gedurende een mediane follow-up periode van 11 maanden. Elf (42%) van de 26 vrouwen met WDC had volledige resolutie en 15 (58%) had aanhoudende ziekte gedurende een mediane follow-up periode van 12 maanden. Drie gevallen van progressie van de ziekte voorgedaan, vermoedelijk alleen na het stoppen met progestageen behandeling. Alleen hardnekkige architecturale afwijkingen en / of cytologische atypie in de 7 tot 9-maanden biopten waren voorspellend voor falen van de behandeling, met een trend voor cytologische atypie tot de meest krachtige voorspeller te zijn. Deze bevindingen geven aan dat progestageen therapie dient te worden voortgezet voor niet minder dan 6 maanden om nauwkeurig te beoordelen reactie op de behandeling. Een aangepaste indeling voor progestageen behandelde laesies van het endometrium wordt voorgesteld.