Relationship between improvement in exercise performance with supplemental oxygen and hypoxic ventilatory drive in patients with chronic airflow obstruction.

Het doel van dit onderzoek was te bepalen of er een relatie tussen de verbetering in inspanningscapaciteit van aanvullende zuurstof en de grootte van hypoxische ademprikkel bij patiënten met CAO. Onze hypothese was dat de patiënten met de hoogste hypoxische drives zou het meest waarschijnlijk zijn toegenomen inspanningstolerantie met extra zuurstof. Zeventien patiënten met CAO (gemiddelde FEV1 = 0,99 + / - 0,45 L) identiek maximale cyclus ergometrie inspanningstesten onderging twee keer 45 minuten uit elkaar tijdens het inademen van lucht of 30 procent zuurstof in een gerandomiseerde single-blind mode. Met extra zuurstof, de ventilatie verminderd en de PaCO2 aanzienlijk toegenomen in rust. De patiënten hadden een significant grotere inspanningstolerantie op zuurstof (76,7 vs 69,1 watt, p kleiner dan 0,005), maar geen verhoging van de maximale ventilatie. Wanneer de negen patiënten die verbeterd vergeleken met de acht patiënten die niet verbeteren, de twee groepen vrijwel identiek. Specifiek waren er geen significante verschillen in de gemiddelde ademhaling of mond occlusie reacties op hypoxie of in de bloedgassen. De patiënten die wel verbeterde neiging om een ​​grotere vermindering van de ademhaling op inspanning tijdens oefenen op zuurstof in vergelijking met wanneer zij oefenen op kamer lucht. Uit deze studie werd geconcludeerd dat de metingen van hypoxische ventilatoire drive niet zijn nuttig bij het voorspellen welke patiënten met CAO zullen waarschijnlijk betere oefening vermogen hebben tijdens het inademen extra zuurstof.