Tizanidine Versus Baclofen in the Treatment of Spasticity in Patients with Multiple Sclerosis

Tizanidine (Sirdalud) werd vergeleken met baclofen (Lioresal) in een gerandomiseerde, dubbelblinde, cross-over studie. Elke medicatie werd geïntroduceerd gedurende een drie weken titratieperiode en daarna gehandhaafd op de hoogste te verdragen dosis voor vijf weken. De twee behandelingsgroepen fasen werden gescheiden met een week geneesmiddelvrije en een wash-out periode van twee weken. Zesenzestig patiënten die deelnamen het onderzoek en achtenveertig afgerond beide behandelingsgroepen fasen. Aan het einde van de proef, neurologen en fysiotherapeuten dacht dat baclofen superieur was op basis van waargenomen werkzaamheid en tolerantie (p kleiner dan of gelijk aan 0,05). Hoewel de werkzaamheid van baclofen of tizanidine werd als goed tot uitstekend met 24 en 39% van de patiënten dit verschil was niet statistisch significant. Spierzwakte was de meest voorkomende bijwerking. Dit was significant lastiger bij patiënten behandeld met baclofen. Slaperigheid en xerostomie kwamen vaker voor bij patiënten behandeld met tizanidine. Zowel baclofen en tizanidine lijken nuttige aanvullingen in de behandeling van spasticiteit bij patiënten met multiple sclerose. Voorkeur van beide geneesmiddelen hoofdzakelijk getemperd door bijwerkingen.