A comparison of epinephrine and methoxamine for resuscitation from electromechanical dissociation in human beings.

Elektromechanische dissociatie (EMD) is een georganiseerde elektrische depolarisatie van het hart zonder synchrone myocardiale vezels verkorten en dus zonder hartminuutvolume. Patiënten in EMD hebben een slechte prognose voor reanimatie en overleving op lange termijn. Het gunstige effect bij reanimatie van adrenaline, heeft de adrenerge middel huidige aanbevolen, aangetoond afhankelijk stimulatie van alpha-adrenerge vasoconstrictie. De beta-adrenerge inotrope en chronotrope effecten van epinefrine theoretisch nadelig door het verhogen myocardiale zuurstofconsumptie en subendocardiale ischemie. Het doel van deze studie was om te bepalen of de zuivere alfa agonist methoxamine superieur was aan epinefrine in mensen in EMD zoals bepaald door overleving na een uur. Deze twee agenten werden vergeleken in een prospectieve, gerandomiseerde en dubbelblinde studie met 80 patiënten met EMD van verschillende oorzaken gezien in de afdeling spoedeisende hulp en interne geneeskunde intramurale dienst. De geavanceerde cardiac life support (ACLS) algoritme (bijgewerkt ten tijde van deze studie) voor reanimatie van EMD werd gebruikt, waarbij de blind onderzoek drug (epinephrine 1 mg of methoxamine 10 mg) toegediend wanneer het algoritme vereist epinefrine. Calcium en isoproterenol werden ook gebruikt in de meeste gevallen volgens ACLS normen, maar niet voor het gebruik van methoxamine of epinefrine. Survival gegevens worden samengevat als: survival minder dan een uur, 22 patiënten die methoxamine, 22 ontvangen van epinefrine, een tot zes uur, 15 patiënten die methoxamine, 13 patiënten die adrenaline, zes tot 12 uur, een patiënt die adrenaline, meer dan 24 uur maar niet overleven om zich te kwijten, drie patiënten die methoxamine, twee patiënten, die adrenaline,. en overleving te ontladen, een patiënt die epinefrine (ABSTRACT afgeknot op 250 woorden)