Randomised trial of elective stenting after successful percutaneous transluminal coronary angioplasty of occluded coronary arteries.

ACHTERGROND: De waarde van angioplastiek in afgesloten kransslagaders wordt begrensd door een restenose / reocclusie percentage van 50-70%. Bij patiënten met een subtotale occlusie, is implantatie van de stent is aangetoond dat klinische en angiografische restenose te verminderen. Retrospectieve observationele studies hebben gesuggereerd dat stent restenose zou kunnen verminderen totale occlusies. De waarde van aanhoudende coronaire doorgankelijkheid op de mondiale en regionale linker ventrikel functie in deze klinische setting is niet duidelijk gedefinieerd. Doelstellingen: de middellange termijn effect van electieve intracoronaire stent te beoordelen na een succesvolle percutane transluminale coronaire angioplastie (PTCA) van een afgesloten kransslagader. Methoden: Zestig patiënten met een totale coronaire occlusie met succes behandeld met PTCA werden gerandomiseerd naar een intracoronaire stent of geen stent ontvangen. Patiënten ondergingen een klinische en angiografische follow-up na zes maanden. RESULTATEN: Dertig patiënten kregen een stent (groep A) en 30 werden behandeld door angioplastiek alleen (groep B), allemaal met eerste succes. Een patiënt in groep B vereist herhaling angioplastiek met stentplaatsing na 24 uur en een patiënt overleed na 10 dagen. Angiografische follow-up was beschikbaar voor 57 patiënten. Hieruit bleek een significant verminderde reocclusie tarief in groep A vergeleken met groep B (7% versus 29%, p <0,01) en een tendens tot een verminderde restenose (22% v 40%, p = 0,105) bij patiënten zonder reocclusie . Linker ventrikel functie, zowel mondiaal als regionaal, verbeterd in groep A. Alleen de regionale functie van het linkerventrikel in het gebied door de doelgroep kransslagader verbeterd in groep B. Het opnieuw optreden van symptomen en klinische gebeurtenissen, zoals herhaling angioplastiek, een coronaire bypassoperatie, dood of hartinfarct doorgaans worden verminderd groep A (4 (13%) v 9 (30%)). CONCLUSIES: intracoronaire plaatsen van een stent is effectief in het verminderen van de snelheid van reocclusie en toont een trend naar minder restenose na het openen van de in totaal coronaire occlusie van een dotterprocedure. Aanhoudende doorgankelijkheid van het doel kransslagader wordt geassocieerd met verbetering van de globale en regionale linker ventrikel functie.