Proximal junctional kyphosis as a distinct form of adjacent segment pathology after spinal deformity surgery: a systematic review.

STUDIE OPZET: Systematische review. DOEL: de literatuur over proximale junctionele kyfose (PJK) beoordelen als een specifieke vorm voor proximale aangrenzende segment pathologie en verslag over de incidentie, de timing, risicofactoren, en het effect op de gezondheid gerelateerde kwaliteit van leven (KvL) resultaten gerapporteerd voor PJK. SAMENVATTING VAN DE ACHTERGROND GEGEVENS: PJK is een complicatie van vervorming van de wervelkolom chirurgie die in gevaar kunnen brengen uitkomsten en noodzakelijk revisie chirurgie. Meervoudige risicofactoren zijn geassocieerd met PJK, waardoor de etiologie multifactorieel. Kennis van de risicofactoren is belangrijk voor het minimaliseren van het optreden van PJK en om chirurgen om maatregelen te nemen voor de preventie waar mogelijk. METHODEN: Een systematische zoektocht van PubMed, CINAHL, EMBASE, de Cochrane Library en Google Scholar door 15 februari 2012, werd uitgevoerd. De focus lag op studies ontworpen om PJK te evalueren bij patiënten die geopereerd voor scoliose en / of kyphose. Aangepaste effect maten en betekenis op basis van correctie voor confounders werden gerapporteerd indien beschikbaar, anders, ruwe risico ratio's en 95% betrouwbaarheidsintervallen werden berekend. RESULTATEN: Het zoeken leverde 85 citaten en 8 worden de criteria voor opneming. De incidentie van PJK varieerde van 17% tot 39% en de meerderheid bleek voor te komen binnen 2 jaar na operatie. De meest voorkomende patiënt demografische geassocieerd met een hoger risico PJK verhoogd leeftijd. Chirurgie-gerelateerde risicofactoren waren fusies aan het heiligbeen, in combinatie anterieure / posterieure chirurgie, thoracoplastiek, en de bovenste geïnstrumenteerd wervel op T1-T3. Postoperatieve hypokyphosis of hyperkyfose werd geassocieerd met een verhoogd risico op PJK. Ondanks de aanwezigheid van PJK, werden de gezondheid-gerelateerde kwaliteit van leven resultaten niet beïnvloed. CONCLUSIE: Patiënten met een hoger risico op PJK zijn degenen die van oudere leeftijd, die fusies moest het heiligbeen, in combinatie anterieure / posterieure chirurgie, thoracoplastiek, en een bovenste geïnstrumenteerd wervel op T1-T3. Ondanks de aanwezigheid van PJK, werden geen verschillen opgemerkt in de gezondheid-gerelateerde kwaliteit van leven uitkomsten. Verklaring van de consensus: 1. Het risico op het ontwikkelen van PJK boven een vervorming van de wervelkolom fusie is 17% tot 39%, met de grootste bekendheid met 2 jaar na de operatie. Niveau van bewijs: Gemiddeld. Sterkte van de Verklaring: Strong. 2. De risicofactoren van PJK ontwikkeling omvatten hogere leeftijd, fusie aan sacrum, gecombineerd ASF / PSF, thoracoplastiek, UIV op T1-T3, en nonanatomic herstel van thoracale kyfose. Niveau van bewijs: Laag. Sterkte van de Verklaring: Zwak. 3. De ontwikkeling van PJK lijkt geen nadelige invloed op de resultaten HRQOL, althans in mildere / nonrevision vormen.Niveau van bewijs: Gemiddeld. Sterkte van de Verklaring: Zwak.