Effect of sedation with dexmedetomidine vs lorazepam on acute brain dysfunction in mechanically ventilated patients - The MENDS randomized controlled trial

CONTEXT: Lorazepam is momenteel aanbevolen voor aanhoudende sedatie van mechanisch beademde intensive care unit (ICU) patiënten, maar deze en andere benzodiazepine geneesmiddelen kunnen bijdragen tot acute hersenen disfunctie, dat wil zeggen, delirium en coma, gepaard met verlengde verblijf in het ziekenhuis, kosten, en verhoogde mortaliteit als . Dexmedetomidine induceert sedatie via verschillende het centrale zenuwstelsel receptoren dan de benzodiazepine drugs en kunnen verlagen het risico van acute de hersenen dysfunctie. DOELSTELLING: Om te bepalen of dexmedetomidine de duur van de delirium en coma in mechanisch geventileerde ICU patiënten vermindert de terwijl het verstrekken van voldoende sedatie in vergelijking met lorazepam. DESIGN,-SNELHEID, PATIËNTEN, EN INTERVENTIE: Double-blind, gerandomiseerde gecontroleerde trial van 106 volwassen mechanisch medische en chirurgische IC-patiënten geventileerde bij 2 tertiaire zorg centra tussen augustus 2004 en april 2006. De patiënten werden verdoofd met dexmedetomidine of lorazepam voor maar liefst 120 uur. Studie medicijnen werden getitreerd tot het gewenste niveau van sedatie, gemeten met behulp van de Richmond Agitatie-Sedatie Scale (RASS) te bereiken. De patiënten werden twee keer per dag gecontroleerd op delirium met behulp van de Confusion Assessment Method voor de ICU (CAM-ICU). UITKOMSTMATEN EN Van: Periode in leven, zonder delirium of coma, en het percentage doorgebrachte dagen binnen 1 RASS punt van het sedatie doel te bereiken. RESULTATEN: Sedatie met dexmedetomidine resulteerde in meer dagen leven zonder delirium of coma (mediaan dag, 7,0 versus 3,0; P = 0,01) en een lagere prevalentie van coma (63% vs 92%, P <.001) dan sedatie met lorazepam. Patients gesedeerd met dexmedetomidine doorgebracht meer tijd binnen 1 RASS punt van hun sedatie doel te in vergelijking met patiënten gesedeerd met lorazepam (mediaan percentage van de dagen, 80% vs 67%; P = .04). De 28-dagen mortaliteit in de dexmedetomidine groep was 17% vs 27% in de lorazepam groep (P = 0,18) en de kosten van de zorg was vergelijkbaar tussen de groepen. Meer patiënten in de dexmedetomidine groep (42% vs 31%; P = .61) in staat waren om post-ICU neuropsychologische het testen van te voltooien, met vergelijkbare scores in de tests evaluating wereldwijde cognitieve, snelheid van de motor, en aandacht functies. De 12-maanden tijd tot overlijden was 363 dagen in de dexmedetomidine versus 188 dagen in de lorazepam groep (P = 0,48). CONCLUSIE: In mechanisch geventileerde ICU patiënten beheerd met geïndividualiseerde gerichte sedatie, het gebruik van een dexmedetomidine infusie resulteerde in meer dagen in leven, zonder delirium of coma, en meer tijd op het gerichte niveau van sedatie dan met een lorazepam infusie. TRIAL REGISTRATIE: clinicaltrials.gov Identifier: NCT00095251.