Effects of a dimeric vs a monomeric nonionic contrast medium on renal function in patients with mild to moderate renal insufficiency: a double-blind, randomized clinical trial.

De werkzaamheid en veiligheid van niet-ionische dimeer contrastmiddelen bij patiënten met een verminderde nierfunctie is grotendeels onbekend. De huidige studie was gericht op het bepalen van het risico van buisvormige nefrotoxiciteit bij patiënten met milde tot matige nierinsufficiëntie die intraveneus urography (IVU) ondergingen met de niet-ionische dimeer contrastmiddel iodixanol (Visipaque, Nycomed Imaging, Oslo, Noorwegen). In een dubbelblind protocol 64 patiënten (55 mannen, gemiddelde leeftijd 68,3 jaar) met een serumcreatinine tussen 135 en 265 micromol / l die moesten ondergaan IVU werden gerandomiseerd naar iodixanol (een niet-ionische dimeer) of iopromide (een niet-ionische monomeer) ontvangen, 600 mg I / kg lichaamsgewicht Nierfunctie werd beoordeeld vóór en 1 uur, 6 uur, 24 uur, 48 uur en 7 dagen na de IVU met de analyse van serum creatinine, urine enzymen alanylaminopeptidase en N-acetyl-beta-glucosaminidase en urine microproteins alfa-1-microglobuline en albumine . Nierfunctie bleef stabiel in beide contrastmiddel groepen tijdens de follow-up periode. Geen statistisch significante verschillen werden waargenomen tussen het monomeer en dimeer in termen van urine enzym en microproteïne uitscheiding of serumcreatinine. Transient-radiocontrast geïnduceerde nefropathie ontwikkeld in 1 patiënt die iodixanol had ontvangen. De administratie van de niet-ionische dimeer contrastmiddel iodixanol, of van de niet-ionische monomeer iopromide, bestaat in een lage potentiële nefrotoxiciteit bij patiënten met milde tot matige nierinsufficiëntie die excretory urography.