Vasodilators and vasoactive substances for idiopathic sudden sensorineural hearing loss.

ACHTERGROND: Idiopathische plotselinge perceptief gehoorverlies (ISSHL) is plotseling gehoorverlies, waar klinisch onderzoek niet blijkt dat er een oorzaak. De meest gebruikte therapeutische middelen voor ISSHL zijn antivirale middelen, steroïden, hyperbare zuurstof, vasodilatoren en rheologische / vasoactieve stoffen. Er is nu tegenstrijdig bewijs voor vasodilatoire en vasoactieve stoffen bij de behandeling van ISSHL. Doelstellingen: 1. Om de effectiviteit van vaatverwijders en vasoactieve stoffen bepalen verbetering horen bij patiënten met ISSHL. 2. Om de nadelige effecten van deze medicijnen te bepalen. Zoekmethoden: We zochten de Cochrane oor, neus en keel aandoeningen Group Trials Register, het Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL), PubMed, EMBASE, CINAHL, Web of Science, Cambridge Scientific Abstracts, mRCT en aanvullende bronnen voor gepubliceerde en ongepubliceerde proeven. De datum van de meest recente zoekopdracht was 16 september 2008. SELECTIECRITERIA: gerandomiseerde gecontroleerde studies (RCT's) van vaatverwijders / vasoactieve stof ten opzichte van placebo bij de behandeling van ISSHL. Proeven werden beoordeeld op methodologische kwaliteit. Gegevensverzameling en-analyse: De auteurs beoordeeld proeven en geëxtraheerde gegevens onafhankelijk van elkaar. We namen contact op onderzoekers om zo nodig aanvullende informatie te verkrijgen. Meta-analyse was niet mogelijk en niet wenselijk geacht vanwege de verschillen in het type van de gebruikte vaatverwijders, de dosering en duur van de behandeling. De kwaliteit en het resultaat van elk onderzoek werd geanalyseerd en afzonderlijk gerapporteerd. Belangrijkste resultaten: Slechts drie onderzoeken, waaraan 189 deelnemers, voldeden aan de inclusiecriteria en deze waren van lage methodologische kwaliteit. Een studie toonde een significant verschil in het horen van herstel in de vaatverwijdende groep (carbogen in combinatie met een cursus van een aantal andere geneesmiddelen) in vergelijking met de controlegroep (een cursus van een aantal andere geneesmiddelen alleen). Een andere studie slechts een significante verbetering van de hogere frequenties in het vaatverwijdende groep (prostaglandine E1 + steroïde) in vergelijking met de controlegroep (placebo en steroïden) bleek, nadat geen verschil is aangetoond in het algemeen horen krijgen. In de derde studie het vaatverwijdende groep (naftidrofuryl en laagmoleculaire dextran) toonde een verbetering alleen in lagere frequenties boven de controlegroep (placebo en laagmoleculaire dextran). Twee van de studies nadelige gevolgen van vaatverwijdende behandeling, terwijl er geen sprake van een bijwerking optreedt die in de derde. Vijf patiënten in een onderzoek ontwikkelde een gevoel van zwaarte in het hoofd die spontaan opgelost en had geen invloed op de behandeling. In de andere studie ontwikkelde een patiënt een allergische reactie en moest worden uitgesloten van de studie. Auteurs CONCLUSIES: De effectiviteit van vasodilatatoren bij de behandeling van ISSHL blijft onbewezen. De geïncludeerde studies waren van relatief slechte kwaliteit en het aantal opgenomen patiënten was klein. Bovendien waren er verschillen in de aard, de dosering en de duur van vaatverwijdende gebruikt in elke studie. Door de heterogeniteit de resultaten kunnen worden gecombineerd tot een conclusie.