Effects of diazepam on behavioural and antinociceptive responses to the elevated plus-maze in male mice depend upon treatment regimen and prior maze experience.

Recente studies hebben aangetoond dat korte blootstelling aan een verhoogde plus-maze (EPM) niet-opioïde antinociceptie bij mannelijke muizen produceert. De onderhavige experimenten werden ontworpen om de effecten van diazepam beoordelen dit verschijnsel. Bij acuut toegediend lage doses (0,5-1,0 mg / kg) van diazepam niet een anxiolytische profiel produceren uitgeoefend plaats inconsistente effecten op EPM-geïnduceerde verhogingen in tail-flick latencies. In EPM ervaren muizen chronische behandeling met hogere doses diazepam (2-4 mg / kg, 8 dagen) die een zwakke anxiolytische werking en remde de vroege fase van antinociceptie EPM alleen. Echter, in EPM-naïeve muizen, 8-daagse diazepam voorbehandeling oefende een sterke anxiolytische effect en volledig geëlimineerd de antinociceptieve reactie op het doolhof. Samen vormen deze gegevens ondersteunen de opvatting dat angst een belangrijke factor in bepaalde vormen van adaptieve pijn remming en suggereren een mogelijke mediërende rol voor benzodiazepine-receptoren. Onze bevindingen ook dat eerdere blootstelling aan de EPM, in plaats van chronische behandeling / injectie laten zien, sterk vermindert de anti-angst effect van diazepam. Aangezien hernieuwde blootstelling aan het doolhof, per se, tijd besteed aan de open armen en centraal platform afgenomen, kan een verschuiving in gedrag baseline ("hertest anxiogenesis") hebben bijgedragen aan de zwakke gedragseffecten van diazepam in test-ervaren dieren . Belangrijk, als chronische behandeling met diazepam heeft geen invloed op anxiogeen-achtige hertest profiel onze gegevens suggereren dat een eerder met de EPM radicaal kan de aard van de angstreactie veroorzaakt door deze test wijzigen.